Πέτρος Φυσσούν

O Πέτρος Φυσσούν γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1933 στη Ρωσία (άλλες πηγές αναφέρουν στο Αγρίνιο), γιος πρόσφυγα απο τη Ρωσία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη ρωσική επανάσταση.
 Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης το 1954. Μέχρι το 1956 συνεργάσθηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου στο χρονικό διάστημα 1961-1965 και στη συνέχεια ομοίως στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976-1978. Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία αλλά και επιθεώρηση.

 Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και τότε Λένιγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων αλλά και στα Επιδαύρια. Υπήρξε θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας αλλά και μέλος του Ινστιτούτου Καταναλωτών.

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία όπως Α΄ ανδρικού ρόλου στα Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 1963 και 1964 καθώς και με Α΄ Βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975.
Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών μιλούσε Αγγλικά, Ρωσικά και Σουηδικά. Αδερφός του, ο επίσης ηθοποιός Κώστας Φυσσούν.
Ο Πέτρος Φυσσούν πέθανε σε ηλικία 83 ετών από λοίμωξη του αναπνευστικού στο νοσοκομείο "Σωτηρία"  την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου του 2016. 

Γιώργος Βασιλείου

Ο Γιώργος Βασιλείου  ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Υπήρξε βουλευτής στη Β’ περιφέρεια Πειραιά με την Νέα Δημοκρατία (2004 – 2007) και επίτιμος πρόεδρος του Φιλανθρωπικού Τμήματος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λάρνακας.

Γεννήθηκε το 1950 στην πόλη της Λαμίας, όπου και μεγάλωσε. Από μικρός εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, παράλληλα με το σχολείο.
Ο Γιώργος Βασιλείου σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Μπέλλου από όπου και αποφοίτησε με άριστα. Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, ανήμερα του Πολυτεχνείου, γνώρισε την σύζυγό του, Λία Θερμογιάννη, φοιτήτρια τότε της Νομικής σχολής Αθηνών, την οποία παντρεύτηκε μετά από 4 χρόνια και απέκτησε τα 2 παιδιά του, Βασίλη Βασιλείου (1979) και Ιουλιέττα Βασιλείου (1988).

Ο Γιώργος Βασιλείου εργάστηκε δίπλα σε μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου όπως: Θανάσης Βέγγος, Ρένα Βλαχοπούλου κ.α. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ύστερα από πολλές συμμετοχές σε θεατρικές παραστάσεις, βιντεοκασέτες και τηλεόραση, γνώρισε τον Νίκο Φώσκολο, τον οποίο αποκαλεί από τότε δάσκαλο και ο οποίος του εμπιστεύτηκε σπουδαίους ρόλους, όπως αυτόν του ‘Στάθη Θεοχάρη’ της καθημερινής σειράς Καλημέρα Ζωή .

Στις εκλογές του 2004 εξελέγη Bουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Από το 2007, μετά το πέρας της βουλευτικής του ιδιότητας, έως και σήμερα, εργάζεται κατά καιρούς σε θέατρο και τηλεόραση.

Το Νοέμβριο του 2011 ο Γιώργος Βασιλείου ανακοίνωσε την προσχώρηση του στο κίνημα της «Δημοκρατικής Συμμαχίας», και την αποφασή του να πολιτευτεί στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Πειραιώς. Τα τελευταία 12 χρόνια διαμένει μόνιμα στη Σαλαμίνα με τη σύζυγό του.
Ο Γιώργος Βασιλείου έχει πάρει μέρος και έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλά θεατρικά έργα, τηλεοπτικές παραγωγές και ταινίες. Επίσης έχει δώσει τη φωνή του σε πολλες μεταγλωττίσεις και παιδικές παραγωγές, καθώς επίσης έχει διδάξει στη δραματική σχολή της Τράγκα.

Πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2016, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα.

Ανδρέας Μπάρκουλης

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου του 1936 και σπούδασε υποκριτική, αποδεικνύοντας από πολύ νωρίς το εξαιρετικό ταλέντο του. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία «Μαρία Πενταγιώτισσα». Πέρασε ένα διάστημα της ζωής του το πέρασε στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι. Όταν επέστρεψε, κατέθεσε μερικές από τις σημαντικότερες θεατρικές ερμηνείες του.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, μέσα σε τέσσερις δεκαετίες, εμφανίστηκε σε περίπου 80 θεατρικά έργα. Από τους σπουδαιότερους ρόλους του ήταν αυτός του «Κυρίου» του Μπ. Τσικληρόπουλου, στο θέατρο «Στοά» (1986) μαζί με το «Σλουθ» του Αν. Σάφερ (Μίλο Τιντλ) στο θέατρο «Αλάμπρα» (1988) και το «Σπίτι του σπαραγμού» του Μπ. Σω ως Έκτωρ Χασάμπαϊ (Εθνικό Θέατρο, 1983-84) . Η «Καρυδόπιτα» με την Κ. Αναλυτή στο θέατρο «Αναλυτή» ήταν από τις τελευταίες θεατρικές του εμφανίσεις, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, καθώς τα προβλήματα της υγείας του του στέρησαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες την επαφή του με το «σανίδι».
Στον κινηματογράφο, από το 1957 που εμφανίστηκε στο πανί ως Δημήτρης Τουρκάκης, στην «Μαρία Πενταγιώτισσα» έως το 2001 («Αλέξανδρος και Αϊσέ») πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε σε 115 ταινίες. Μερικές από τις ταινίες που έπαιξε ο Ανδρέας Μπάρκουλης είναι οι ακόλουθες: « Ο Μιμίκος και η Μαίρη», «Μουσίτσα», «Έγκλημα στο Κολωνάκι», «Η θεία μου, η χίπισσα», «Μια τρελή τρελή σαραντάρα», «Διακοπές στην Αίγινα», «Το τρελοκόριτσο», «Ο Θύμιος τα ‘κανε θάλασσα», «Το παραστράτημα μιας αθώας»,«Ένας βλάκας και μισός», «Η σταχτοπούτα», «Χριστίνα», «Η Χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλίκαρα», «Έγκλημα στην Ομόνοια», «Το δόλωμα», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Ένας άφραγκος Ωνάσης», «Κρίμα το μπόι σου», «Η εφοπλιστίνα», «Μ’ αγαπάς;» κ.ά.
Και στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές: «Οι έμποροι των εθνών» (1973), «Το δίλημμα» (1986), «Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη» (1990), «Το γαλάζιο διαμάντι» (1991), «Αμαρτίες γονέων»(1993), «Ο πύργος των Μοσκώφ», «Οι θησαυροί της Βέρμαχτ», καθώς και σε παραστάσεις του «Θεάτρου της Δευτέρας». Ακόμη συμμετείχε σε ραδιοφωνικές εκπομπές και συνέχειες.

O Ανδρέας Μπάρκουλης πέθανε στις 23 Αυγούστου 2016 από καρδιοαναπνευστικά προβλήματα μετά από πολύμηνη παραμονή στο νοσοκομείο "Αγία Όλγα".

Γιάννης Μιχαλόπουλος

Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου του 1927. 

Στον κινηματογράφο έπαιζε συνήθως δεύτερους ρόλους. Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων: "Αχ αυτή η γυναίκα μου", "Άνθρωπος για όλες τις δουλειές", και άλλες. 

Στην τηλεόραση έπαιξε σε πολλές σειρές, με πιο γνωστή το "Ορκιστείτε παρακαλώ", από τις πιο πετυχημένες τηλεοπτικές κωμικές σειρές της δεκαετίας του 1980, όπου πρωταγωνιστούσε ως δικαστής.

 
Πεθανε σε ηλικία 89 ετών της 10/06/2016

Γιάννης Βόγλης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο στη θεατρική παράσταση "Η άνοδος του Αρτούρο" το 1961, υπό τη σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία "Οι Υπερήφανοι". Έγινε γνωστός από την ταινία "Κορίτσια στον ήλιο" το 1968 και έμεινε στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου με τη φράση "Στάσου μύγδαλα", ενώ σημαντική ήταν και η ερμηνεία του στην ταινία "Το χώμα βάφτηκε κόκκινο" του Βασίλη Γεωργιάδη.

Συνεργάστηκε με αξιόλογους ηθοποιούς, όπως η Έλλη Λαμπέτη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Μάνος Κατράκης κ.ά. Εργάστηκε ως βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ.

Υπήρξε μέλος του θιάσου "Ανατολή" κατά τη δεκαετία του '80. Έχει πάρει μέρος σε πολλές εκδηλώσεις ως αφηγητής, ενώ έχει ασχοληθεί επίσης και με τη σκηνοθεσία. Μερικές από τις πιο σημαντικές παραγωγές του ήταν οι ταινίες "Καπετάν Μιχάλης", "Αλέξης Ζορμπάς", "Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ", "Αγαπημένε μου Παππού", ο "Προμηθέας Δεσμώτης" του Αισχύλου, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα, την Κύπρο και τον Καναδά.

Το 2000 - 2005 βρέθηκε στην Κύπρο όπου υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στους Οργανισμούς Ε.Θ.Α.Λ της Λεμεσού και του Θεάτρου "Σκάλα" της Λάρνακας. Σκηνοθέτησε παραγωγές όπως: "Βασίλης Τσιτσάνης", "Φονιάς", "Αδελφοί Καραμαζόφ" κ.α.

Τον Οκτώβριο του 2009, επιλέχτηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας από το Διοικητικό Συμβούλιο του θεάτρου.

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών της 20/4/2016

Μελίνα Μερκούρη

Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου του 1920.

Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και ήταν η αγαπημένη εγγονή του Σπύρου Μερκούρη, ενός από τους πιο επιτυχημένους και δημοφιλείς Δημάρχους της Αθήνας για περισσότερα από 20 χρόνια.

Πατέρας της ήταν ο Σταμάτης Μερκούρης, βουλευτής για περισσότερα από 30 χρόνια, που είχε χρηματίσει και υπουργός Δημόσιας Τάξης και Δημοσίων Έργων. Μητέρα της, η Ειρήνη Λάππα, που ανήκε σε μια από τις καλύτερες αθηναϊκές οικογένειες.

Το ζευγάρι απέκτησε και έναν γιο, μικρότερο από την Μελίνα, τον Σπύρο. Αργότερα χώρισαν, δημιούργησαν νέες οικογένειες, και η Μελίνα έζησε στο σπίτι του παππού της.Όταν έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου,εγινε δεκτή πανηγυρικά και την ανέλαβε ο Δημήτρης Ροντήρης.

Διέγνωσε μέσα της την τραγωδό και την έβαλε να δουλεύει σκληρά. Αποφοιτά το 1944.Εντάσσεται στο δυναμικό του Εθνικού θεάτρου, όπου ερμηνεύει μικρούς ρόλους στην κεντρική σκηνή και στη σκηνή του Πειραιά.

Το 1945 ερμηνεύει τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο.Η πρώτη της όμως μεγάλη επιτυχία έρχεται με το "Λεωφορείον ο πόθος" του Τενεσί Ουίλιαμς, παράσταση με τον Κάρολο Κουν και το "Θέατρο Τέχνης"Το 1960, είναι η χρονιά της. Τότε σημειώνεται και η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της περιόδου στο θέατρο, όπου συνεχίζει αδιάλειπτα την πορεία της έως το 1967.

Είναι το "γλυκό πουλί της νιότης" σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και παραγωγή του "θεάτρου τέχνης" με συμπρωταγωνιστή τον Γιάννη Φέρτη.

Η διεθνής αναγνώριση είναι πλέον γεγονός. Η Μελίνα θα ανοίξει τα φτερά της το 1967 για το Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης, για να παίξει στο "Ίλια Ντάρλινγκ" με τον Ζυλ Ντασσέν, σύζυγό της από την προηγούμενη χρονιά, στο πλευρό της.

Στις 26 Ιουλίου του 1974, δύο μόλις μέρες μετά την πτώση της χούντας, επιστρέφει στην Ελλάδα. Στο αεροδρόμιο γίνεται διαδήλωση, θα κατέβει από το αεροπλάνο κάνοντας το σήμα της νίκης και θα χαθεί στις αγκαλιές των αγαπημένων της.

Όταν το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1981, η Μελίνα Μερκούρη ορίζεται Υπουργός Πολιτισμού και παραμένει στη θέση αυτή και τα οκτώ χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από το κόμμα.

Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Οκτωβρίου 1993, η Μελίνα Μερκούρη επανήλθε στο υπουργείο Πολιτισμού.

Πέθανε στις 6 Μαρτίου 1994, στο νοσοκομείο "Μεμόριαλ" της Νέας Υόρκης και κηδεύτηκε στις 10 Μαρτίου με τιμές Πρωθυπουργού.